...มอนอ ของฉัน...

หอพระเทพ-โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร

  ณ ที่นี้แหล่งหล้านเรศวร...
  เราพร้อมมวลนิสิตร่วมจิตมั่น ฯลฯ

หลายคนอาจจะกำลังอยู่สงสัยว่าเนื้อเพลงข้างบนคืออะไร  ใช่แล้วครับเนื้อเพลงข้างบนคือส่วนหนึ่งเพลงมาร์ชของมหาวิทยาลัยนเรศวร ที่นิสิตชั้นปี 1 ที่เข้ามาใหม่ทุกคนต้องร้องให้ได้โดยไม่มีข้อแม้ใดๆ ทั้งสิ้น
ก็แน่อยู่หรอกครับถ้าร้องเพลงมาร์ชของมหาวิทยาลัยตัวเองไม่ได้ก็ไม่ต้องไปทำอะไรกินแล้วล่ะครับ...
ซึ่งกว่าตัวผมคนนี้จะจำเนื้อได้ก็แทบแย่เหมือนกันครับ 55555...  อย่างที่หลายๆคนทราบกันแหละครับว่า มหาวิทยาลัยนเรศวร หรือ มน แห่งนี้เคยเป็นวิทยาเขตในเครือของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มาก่อนที่จะได้รับการเลื่อนฐานะมาเป็น มหาวิทยาลัยนเรศวร ในปัจจุบัน...
มหาวิทยาลัยนเรศวร เปิดสอน 16 คณะกับอีก 1 วิทยาลัย ซึ่งถ้าจะให้พูดหมคตรงนี้คงไม่ไหวแน่ครับ เอาเป็นว่าใน 16 คณะแบบเป็น 3 กลุ่มใหญ่ๆ อันได้แก่ กลุ่มวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี กลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพ และกลุ่มสังคมศาสตร์ และอีก 1 วิทยาลัยคือวิทยาลัยนานาชาตินั่นเองครับ...

ลานสมเด็จพระนเรศวร

...กำลังสงสัยอยู่ใช่ไหมล่ะว่าตัวผมที่มาร่ายยาวอะไรต่อมิอะไรเกี่ยวกับ มน คนนี้เป็นใคร ????
   ปิ๊งป่อง !! ตัวกระผมคือนิสิตสายเลือดใหม่ของ มน หรืออีกนัยก็คือนิสิตชั้นปีที่ 1 เองครับ
Freshy หน้าใสตัวน้อยๆ แบ๊วๆ ซื่อๆ คนนี้ ครั้งแรกที่เข้ามาสู่รั้ว เทา-แสด ทันทีที่ขับรถผ่านประตูหน้ามอเข้ามาก็ต้องตื่นตา สะพรึง กับความสวยงามของสถาปัตยกรรมกลางน้ำอันโดดเด่นเป็นศรีสง่า เคียงคู่กับลานสมเด็จฯ ซึ่งสะดุดตาเด็กน้อยแว่นโตคนนี้มาก ใช่แล้วล่ะครับผมกำลังพูดถึงหอพระเทพฯ นั่นเอง

หอพระเทพฯ

แวบแรกที่เห็นคือความงามที่ไม่เหมือนใครจริงๆ ครับ ต้องยอมรับครับว่าเขาเอาสถาปัตยกรรมหลายยุคเข้ามาผสานกันได้อย่างลงตัวมากๆ ( Like เลย 5555 ) อีกสถานที่ที่พูดถึงไม่ได้เลยนั่นคือ ลานสมเด็จฯ ครับผม หลายคนอาจงงกันอยูาว่าทำไมถึงเรียกว่าลานสมเด็จฯ ??? ความจริงสถานที่แห่งนี้มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ลานพระบรมราชานุสาวรีย์องค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช... ยาวใช่ไหมล่ะครับ 5555
ด้วยเหตุนี้ชาว มอนอประเทศ ??!! นิสิตนั่นแหละครับเลยเรียกกันสั้นๆ ว่าลานสมเด็จฯ ซึ่งหมายถึงนั่นแหละครับ 5555 ซึ่งเป็นสถานที่พักผ่อนยอดนิยมของชาว มน ครับไม่ว่าจะชั้นปีไหนพอตกเย็นก็จะมานั่งเล่น ออกกำลังกาย ให้อาหารปลาหรือมาเช็คอินที่นี่กันทั้งนั้นแหละครับ ซึ่งผมเองก็ชอบมาเหมือนกัน...

นอกจากสถานที่พักผ่อนหย่อนใจแล้ว ที่มหาวิทยาลัยนเรศวรแห่งนี้ยังมีโรงพยาบาลอยู่ในมหาวิทยาลัยด้วย ซึ่งได้ให้บริการกับนิสิตและบุคคลทั่วไปครับ ซึ่งโรงพยาบาลแห่งนี้ก็เปรียบเสมือนห้องเรียนของนิสิตจากกลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพแหละครับ เพราะอย่างที่รู้อ่ะเนาะศึกษาจากของจริงอย่างไงก็ต้องดีกว่าฉนั้นจึงไม่ต้องแปลกใจว่าบรรดาเหล่านิสิตจะตบเท้าเดินเข้าเดินออกกันเป็นว่าเล่น ส่วนหนึ่งก็มาเรื่องสุขภาพด้วยแหละครับใช่ว่าจะมีแต่แพทย์หรือทัตตะอย่างเดียวซะที่ไหน

โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร

แหม แค่ประตูหน้าก็ตื่นตาตื่นใจแล้ว...ถ้าใครอยากจะเห็นมากกว่านี้คงต้องเข้ามาเป็นนิสิตที่นี่เองน่ะครับ ถ้าจะให้สาธยายหมดคงไม่ไหวแน่ครับ 55555

มาถึงเรื่องใครตัวที่ Freshy หน้าใส น้องใหม่อย่างเราๆ ต้องเผชิญกับชีวิตในรั้วเทา-แสด (แดดและยุง)
แห่งนี้ก็คงไม่พ้นเรื่องเรียนและที่สำคัญมาที่สุด กิจกรรม ครับผม ซึ่งก็อีกนั่นแหละทุกมอก็ต้องมีเหมือนกันอยู่แล้วล่ะครับจะมากจะน้อย ยังไงก็ต้องเจอครับ 555555 ที่นี่ก็ไม่มีข้อยกเว้นเช่นกันครับ เท่าที่ก้านสมองน้อยๆ อันแสนทึบของผมจะนึกย้อนกลับไปถึงกิจกรรมทั้งหมดที่ได้เข้าร่วมไปเป็นส่วนหนึ่งน่ะหรอ?
ขอพูดตรงๆ เเลยครับว่าจำไม่ค่อยได้เพราะมันเยอะมากๆ ทั้งกิจกรรมมอไหนจะของคณะอีก โอ้คุณพระ!
55555 ไม่รู้เหมือนกันแหละครับว่าผ่ามมาได้อย่างไง คงต้องขอบคุณความอึด ทึก ทนของตัวเองจริงๆ ที่ทำให้ไม่ตาย ?! บ๊าสสสที่ไหนกันล่ะไม่หนักขนาดนั้นสักหน่อย 555555...

พูดมาถึงตรงนี้สงสัยกันไหมล่ะครับว่า Freshy หน้าใสแว่นโตคนนี้ร่ำเรียนอยู่ในคณะอะไรของ มน กันล่ะ
อ่ะให้เดากันเล่น...
................?????
555555 !!!??????
เดาอย่างไงก็เดากันไม่ถูกหรอครับ มาเฉลยเลยแล้วกัน......
Freshy หน้าใส รหัส 57 คนนี้เป็นนิสิตในสังกัดของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ภาควิชาสถาปัตยกรรมครับผม 55555 ที่แท้ก็ เด็กเต็ก นี่เอง ^^ ชื่อท๊อปแท๊บครับ >< 55555

สำหรับคณะของผมชื่อก็บอกอยู่แล้วอ่ะว่าเป็น ถาปัตย์ ตึกเรียนที่คณะผมก็แลต้องดูสวย เก๋แบบชิคๆ จริงไหมล่ะครับ 5555 บอกเลยว่าตึกคณะนี้สวยที่สุดในมอเลยเด้อ ( ภูมิใจนำเสนอมาก ^^)

 อาคารคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์

สถาปัตย์ ที่นี่แบ่งได้เป็น 2 ภาคใหญ่ครับ คือ ภาคสถาปัตย์และภาคออกแบบ ซึ่องภาคออกแบบก็ซอยย่อยได้อีก 3 สาขาครับ อันประกอบไปด้วย IMD PPD และทัศนศิลป์ครับ สำหรับภาคสถาปัตย์ที่นี่มีเพียงสาขาเดียวครับ ก็คือสถาปัตย์หลัก 5 ปีครับผม หากใครอยากจะมาสัมผัสการเรียนในคณะนี้ ต้องขอออกตัวกันก่อนเลยน่ะครับ ถามตัวเองว่าทั้งชีวิตนอนมาพอแล้วหรือยัง?? เพราะเมื่อมาเรียนจริงๆ แล้วจะพอว่าสิ่งที่มีค่ามากที่สุด มากยิ่งกว่าทองคำสำหรับเด็กคณะนี้ก็คือ เวลานอนนั่นเองครับ ใครที่อยากจะมาเพราะเห็นว่ามันเท่ เก๋ แลดูติส ผู้ชายหล่อมาดเซ่อ บลาๆๆๆ ขอบอกเลยว่าความจริงไม่ได้เป็นอย่างงั้นเลยครับ ผมเปล่าขู่น่ะแค่พูดเฉยๆ อิอิ เอาเป็นว่าเรียนหนัก งานเยอะ เวลานอนหดหาย คือคำจำกัดความแล้วกันน่ะครับ เดี๋ยวน้อง 58 ที่จะแอดเข้าคณะนี้จะใจฝ่อกันหมด อย่างที่บอกกว่าจริงอาจไม่ได้แย่อย่างที่คิด ฉนั้นถ้าตั้งเป้ามาทางนี้แล้วก็ต้องไปให้สุดจริงไหมล่ะครับ อันตัวผมเองที่ผ่านมาได้จนถึงตอนนี้นอกจากกำลังใจจากทางบ้านแล้ว การมองโลกในแง่ดีกับการไม่หมกมุ่นมากเกินไปก็เป็นสิ่งสำคัญจริงๆ ครับ คนเราต้องปล่อยวาง งานไม่เสร็จอย่างไงก็เอามาส่งไวก่อนดีกว่าครับ อย่างไงอาจารย์ท่านคงไม่ใจไม้ไส้ระกำหรอกจริงไหมครับ ฉนั้นเรื่องเรียนเรื่องงานคงไม่มีไรมาก แต่ติดตรงเวลานอนนี่แหละครับ 555555 ถ้าบริหารไม่ดีมีหวังได้กลายเป็นพี่น้องกับหลินปิงแน่ๆ 55555

ถ้าใครอยากรู้มากว่านี้ก็ต้องมาสัมผัสด้วยตัวเองครับว่าเด็ก ถาปัตย์ จะสวย หล่อ แซบเวอร์กันขนาดไหนถ้าจะให้เล่าหมดสงสัยคงอีกนานเลยแหละครับ 555555 อยากรู้คงต้องมาอยู่ มาเรียนที่นี่กันเองนะครับผม แล้วเจอกันที่นี่ มหาวิทยาลัยนเรศวร น่ะครับ บ๊ายบาย ^^...................